5 Februari - La Belle Époque

La-Belle-poque_ps_1_jpg_sd-low

Woensdag 5 februari | 20.30

115 minuten | Regie: Regie Nicolas Bedos.

Welke week zou u graag eens over willen doen? Voor de mopperende, werkloze zestiger Victor met een saai en uitgeblust huwelijk is dat wel duidelijk. Hij besluit de meest memorabele week uit zijn leven te herbeleven. De week in mei 1974 toen hij zijn grote liefde Marianne voor het eerst ontmoette.

Dat eerste afspraakje vond plaats in Lyon, in de gezellig bistro La Belle Epoque (het mooie tijdperk). Victor verlangt terug naar die jaren zeventig, zonder mobiele telefoons, internet en andere rare moderne ongemakken. Hij mocht ook nog gewoon overal roken.

Via een combinatie van slimme trucages en het naspelen van gebeurtenissen maakt het entertainmentbedrijf van zakenman Antoine het mogelijk om terug naar die tijd te gaan. Victor heeft het al snel zo naar z’n zin met de jonge actrice die zijn vrouw speelt dat hij het liefst in La Belle Epoque wil blijven. Zijn oude mannenhoofd raakt danig in de war.

La Belle Epoque is vooral een licht verteerbare Franse romantische komedie, maar is tegelijkertijd
prettig vilein, en zegt ondertussen verstandige dingen over de liefde en ouder worden. En het plot is lang niet zo voorspelbaar als je zou denken.

Reserveren:


Reserveren verloopt via de kassa van Movieskoop Emmeloord:
www.movieskoop.nl
Het filmhuis werkt met vrije zitplaatsen. Bij online reserveren moet u kiezen voor "Ga verder zonder stoelkeuze".

8 januari - Parasite

Parasite_ps_1_jpg_sd-low

Woensdag 8 januari | 20.00 uur

131 minuten | Regie: Bong Joon-ho

LET OP! DE FILM BEGINT IVM DE LENGTE OM 20 UUR!

Een film om te lachen over de armoede in Zuid-Korea. Dat klinkt al bizar, maar Parasite, die op het festival van Cannes glorieus de Gouden Palm won, is veel meer dan dat. Het is ook een spannende thriller, een psychologisch familiedrama en een realistische satire. ‘Een Koreaanse film, toch moet iedereen er heen,’ zei Marc-Marie Huijbregts in De Wereld Draait Door.

Parasite gaat over een arm gezin dat langzamerhand een steeds sterkere band krijgt met een zeer rijke familie in Seoul. Tegelijkertijd probeert het kansarme gezin te ontsnappen aan een miezerig bestaan in een vochtig kelderappartementje.

Het begint met de zoon die een baantje krijgt als bijlesleraar voor de dochter, voor een zeer prettig loon. Dat ruikt naar meer. Hij probeert ook zijn zus, en stilaan zijn ouders binnen te loodsen in het steenrijke huishouden. En dat is nog maar het begin van een rollercoaster van misleiding en verleiding.

Onder dit geslepen rollenspel gaat een diepere waarheid schuil: de wanhoop en het gebrek aan eigenwaarde die gepaard gaan met armoede en werkloosheid. Tegelijkertijd brengt het de kijker vernuftig in de war. Telkens als je denkt te begrijpen hoe het verhaal zal eindigen, neemt het een wending.


Reserveren:


Reserveren verloopt via de kassa van Movieskoop Emmeloord:
www.movieskoop.nl
Het filmhuis werkt met vrije zitplaatsen. Bij online reserveren moet u kiezen voor "Ga verder zonder stoelkeuze".

Aanvangstijd 20.00 uur (vervroegd!).

4 December - Portrait de la jeune fille en feu

Portrait-de-la-jeune-fille-en-feu_ps_1_jpg_sd-low

Woensdag 4 december | 20.30 uur

119 minuten | Regie: Céline Sciamma

Een liefde die gedoemd is om tijdelijk te zijn. Het zijn de meest intense liefdes, vervuld van diepe melancholie. Liefhebben in reservetijd. De film Portrait de la jeune fille en feu speelt in de achttiende eeuw en oogt als een kostuumdrama, maar is bovenal een liefdesverhaal over twee vrouwen die zich heftig in elkaar verliezen.

Het drama speelt zich af op een afgelegen eiland bij Bretagne. Kunstschilder Marianne krijgt de opdracht om een huwelijksportret te maken van de eigengereide Heloïse. Het schilderij is voor haar aanstaande in Milaan, als een tinderfoto in de achttiende eeuw. Heloïse verzet tegen haar lot als echtgenote en weigert te poseren.

Tijdens lange wandelingen langs de kust observeert Marianne haar model uitvoerig. Haar bewegingen, haar blik, een zeldzame glimlach. ‘s Nachts werkt Marianne in het geheim aan het schilderij. In Heloïses laatste dagen van vrijheid groeit de aantrekkingskracht tussen de twee vrouwen, totdat uiteindelijk de liefde ontvlamt.

Zoals een schilder met een paar zekere penseelstreken een wereld kan oproepen, zo legt regisseuse Céline Sciamma deze liefde vast, ingetogen en vol ouderwets romantische symboliek. Waardoor dit tijdloze en universele verhaal aan kracht wint.

Portrait de la jeune fille en feu ging dit jaar in première op het Filmfestival van Cannes, waar de film enthousiast werd ontvangen door pers en publiek en de prijs voor Beste Scenario en de Queer Palm won.

6 November - Dolor y Gloria

Dolor-y-gloria_ps_1_jpg_sd-low

Woensdag 6 november | 20.30 uur

113 minuten | Regie: Pedro Almodóvar

De film Dolor y Gloria gaat over ouder worden, de worsteling daarmee en de troostrijke zegeningen waarmee het ook gepaard kan gaan. In het verhaal staat de regisseur Salvador Mallo centraal. Hij is over zijn hoogtepunt heen. Hij heeft al jaren geen film meer gemaakt en teert vooral op de successen van vroeger. Wanneer een van zijn oude films onder het stof vandaan wordt gehaald en hij een voormalig acteur ontmoet, komt zijn verleden in een kettingreactie tot leven. In flashbacks worden cruciale fases uit zijn leven verbeeld. Zo komt zijn jeugd in de jaren zestig voorbij, zijn relatie met zijn moeder, zijn eerste en tweede liefde, maar ook hoe schrijven een manier werd om zijn pijn te verzachten.

Dolor y Gloria (‘pijn en glorie’) is het meest autobiografische werk van regisseur Pedro Almodóvar. De rol van regisseur wordt in de film gespeeld door Antonio Banderas, die hiervoor de prijs voor beste acteur won op het filmfestival van Cannes. Penelope Cruz speelt de moeder.
De recensies waren lovend over dit aangrijpende Spaanse drama. Trouw schreef dat je na bijna twee uur film het liefst nog veel langer naar dit leven kijkt. De Volkskrant had vooral lof over de schoonheid in ieder beeld. Volgens Pedro Almodóvar zelf (bekend van Volver en Hable Con Ella’) gaat ‘Dolor y Gloria over ‘hoe film het verleden in beweging brengt en het naar het heden overhevelt’.

Woensdag 2 Oktober - Working Woman

Working-Woman_ps_1_jpg_sd-low
Woensdag 2 oktober | 20.30 uur

93 minuten | Regie: Michal Aviad

Hoofdrolspeelster Orna is in Working Woman een sierlijke, knappe vrouw. De gemiddelde man zou zijn hoofd nog even omdraaien als ze is gepasseerd. Maar die reflex komt na het zien van deze film in een heel ander licht te staan. Working Woman zet de alledaagse seksuele intimidatie waarmee vrouwen te maken krijgen centraal.

De Israëlische film speelt in Jeruzalem. Orna woont er met man en kinderen en het gezin heeft het niet breed. Haar baan bij een geslaagde projectontwikkelaar biedt uitkomst. Haar baas leert haar het vak en strooit met complimenten, complimenten die een steeds opdringerige ondertoon krijgen.

Ook voor de toeschouwer ontstaat een verstikkende situatie. Het liefst wil je dat Orna (Liron Ben-Schlush) zo snel mogelijk haar spullen pakt en dat haar baas een prijs moet betalen voor zijn gedrag. Maar Orna zit in haar nieuwe baan op haar plek. En haar huishouden heeft haar loon dringend nodig. Heeft ze een keus? Working Woman is zo’n film waarbij je van lieverlee op het hoofdpersonage gaat inpraten.

Stap voor stap onderzoekt regisseur Michal Aviad seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer, met veel aandacht voor verkeerd begrepen signalen en de erotiserende werking van succes. – het grijze gebied dat sinds de #MeToo-discussie volop in de schijnwerper staat.

Draf-in cinema op paardenrenbaan: The Rider

The-Rider_ps_1_jpg_sd-low
Zaterdag 7 september | 20.30 uur inloop vanaf 20.00 uur

104 minuten | Regie: Chloé Zhao

Wild galopperende paarden, zwetende ruiters en uitgestrekte ‘badlands’-landschappen. Waar kun je zo’n film nu beter laten zien dan op de paardenrenbaan in Emmeloord? Op zaterdagavond 7 september vertoont Filmhuis Emmeloord als buitenfilm de alom bekroonde ‘The Rider’.

Op de sfeervolle locatie aan de Sportlaan 40 kunnen de bezoekers plaatsnemen op de bankjes waar normaal gesproken de toeschouwers van de paardenrennen hun wedformulieren invullen. Waar anders de paarden voorbij draven, komt het filmscherm te staan. Consumpties en biossnacks zijn verkrijgbaar (alleen contante betaling).

De hoofdpersoon van ‘The Rider’ is een getalenteerd paardentrainer die na een val bij een rodeo een andere wending geeft aan zijn leven. Deze, op een waar verhaal gebaseerde film toont een eigentijds beeld van het westen van Amerika met bovendien prachtige natuuropnames

De vrijwilligers van de werkgroep Filmhuis Emmeloord organiseren de ‘draf-in cinema’ in samenwerking met Movieskoop Emmeloord en de drafbaan, daarbij ondersteund door het Prins Bernhardcultuurfonds.

De inloop met koffie en thee is vanaf 20.00 en de film start om 20.30 uur. Een kaartje kopen kan via de website van Movieskoop Emmeloord (bij voorkeur) of voor aanvang van de film (pin-apparaat voor kaartverkoop aanwezig). Bij regen nemen we plaats onder een overkapping. Houd voor actuele informatie over deze bijzondere filmavond twitter en facebook van Filmhuis Emmeloord in de gaten.

Cultuurfonds-logo

The-Rider_st_4_jpg_sd-low

Woensdag 3 april - Green Book (Oscaravond)

Green-Book_ps_1_jpg_sd-low_©-2018-Entertainment-One
Woensdag 3 april | 20.30

130 minuten | Regie: Peter Farrelly

Green Book vertelt het verhaal over de vriendschap tussen een zwarte pianist en zijn witte chauffeur in de jaren zestig in de Verenigde Staten. De twee leven in een totaal andere wereld, maar krijgen geleidelijk aan een band met elkaar. De boodschap is duidelijk: alle tegenstellingen zijn overkomelijk als we de wereld door elkaars ogen kunnen bekijken.
De film is gebaseerd een waar gebeurde feiten. In 1962 huurde de gevierde, zwarte pianist Don Shirley de platvloerse, racistische Tony ‘Lip’ Vallelonga in als chauffeur en bodyguard voor een concerttour door de zuidelijke staten. De titel verwijst naar een gids voor zwarte reizigers met de voor hen veilige motels in het nog gesegregeerde Amerika.

De formule is nogal cliché: twee tegenpolen moeten noodgedwongen samenwerken en groeien onvermijdelijk naar elkaar toe groeien. Green Book biedt dan ook weinig verrassingen, maar dat stoort amper en dat is vooral te danken aan het sublieme spel van hoofdrolspelers Viggo Mortensen en Mahershala Ali.

De witte chauffeur ziet voor het eerst hoe zwarte mensen daadwerkelijk worden behandeld. En de intelligente muzikant leert van hem gefrituurde kip eten. Ook dat zou een scène kunnen zijn die te veel druipt van de clichés. Maar dankzij wederom de juiste dosis ironie in het spel van de acteurs wordt juist eens te meer duidelijk hoe actueel de film eigenlijk nog is.

De bezoeker van Filmhuis Emmeloord heeft woensdag 3 april keuze uit twee Oscarwinnende films: Roma en Green Book. Deze laatste film kreeg eind februari de Oscar voor beste film. Daarnaast waren er voor Green Book ook Oscars voor beste acteur in bijrol en beste originele scenario. Green Book en Roma beginnen allebei om 20.30 uur. Aan u de keuze.

Reserveren via Movieskoop Emmeloord: https://www.movieskoop.nl/

Woensdag 3 april - Roma (Oscaravond)

1120912
Woensdag 3 april | 20.30

135 minuten | Regie: Alfonso Cuarón

Roma van regisseur Alfonso Cuarõn. Roma is een in zwart-wit gefilmd familie-epos. Cuaron baseerde zijn in de jaren zeventig gesitueerde, semi autobiografisch drama op het leven van het kindermeisje dat zijn opvoeding deels op zich nam. In zijn dankwoord voor de Oscar bedankte de jury dat een film werd bekroond waarin een huishoudster van inheemse achtergrond de hoofdrol speelt. ‘Dat gebeurt vrijwel nooit,’ aldus Cuarõn. Roma won ook Oscars voor beste niet-Engelstalige film en beste cameravoering.

De bezoeker van Filmhuis Emmeloord heeft woensdag 3 april keuze uit twee Oscarwinnende films: Roma en Green Book. Deze laatste film kreeg eind februari de Oscar voor beste film. Daarnaast waren er voor Green Book ook Oscars voor beste acteur in bijrol en beste originele scenario. Green Book en Roma beginnen allebei om 20.30 uur. Aan u de keuze.

Reserveren via Movieskoop Emmeloord: https://www.movieskoop.nl/

Zondag 24 maart - Werk ohne Autor (zondagmiddagfilm)

Werk-ohne-Autor_ps_1_jpg_sd-low
Zondag 24 maart | 14.30

189 minuten | Regie: Florian Henckel von Donnersmarck

Werk ohne Autor is een epos over ideologisch gestuurde kunst, oorlogsgruwelen, nazi’s, communisten en – bovenal – over verdringen en wegkijken. De film, gebaseerd op het leven van de bekende schilder Gerhard Richter, behelst drie decennia Duitse geschiedenis en duurt drie uur, maar verveelt geen moment. Na afloop wacht de filmliefhebbers een menu met Duits accent bij restaurant Le Mirage.

De hoofdpersoon van Werk ohne Autor is een talentvolle Oost-Duitse schilder die worstelt met zijn roeping. Voor zijn generatie is het niet vanzelfsprekend een eigen stem te hebben. Als kind zag hij een door de nazi’s ingerichte tentoonstelling over ‘entartete Kunst’. Werken van Marc Chagall en Wassily Kandinsky dienden er als afschrikwekkende voorbeelden van het morele verval van de moderne kunst. Na de Tweede Wereldoorlog diende kunst de communistische idealen uit te drukken.

Als student maakt hij muurschilderingen vol triomferende arbeiders. Na zijn vlucht vanuit de DDR naar West-Duitsland voelt de hoofdpersoon zich voor het eerst vrij om te maken wat hij wil. Maar de vrijheid werkt verlammend. Een docent aan de kunstacademie in Düsseldorf adviseert hem zo persoonlijk mogelijk te worden.

Regisseur Florian Henckel von Donnersmarck vestigde zijn naam met het Stasi-drama Das Leben der Anderen, in 2007 bekroond met een Oscar. In zijn nieuwe film zoekt de hoofdpersoon zijn artistieke stem. ‘Zolang de wond nog open is, kun je geen kunst scheppen, want dan is er nog geen litteken,’ zei de regisseur hierover. ‘En als de wond groot is, zal het litteken – de kunst – óók groot zijn.’

Reserveren via Movieskoop Emmeloord: https://www.movieskoop.nl/
De filmpas is niet geldig voor de zondagmiddagfilm. De filmpas is alleen geldig voor de 1e woensdag van de maand filmhuis avonden.

DINER MET DUITS ACCENT MET FILMHUIS EMMELOORD
Na afloop van de film is het mogelijk onder genot van een maaltijd in Duitse sfeer na te praten in restaurant Le Mirage. Alle bezoekers worden tijdens de pauze vast getrakteerd op een heerlijk Duits hapje. Reserveren voor het diner via restaurant Le Mirage (www.lemirage.nl).

Woensdag 6 maart - Capharnaüm

Capharna-m_ps_1_jpg_sd-low
Woensdag 6 maart | 20.30

126 minuten | Regie: Nadine Labaki

Wie is er verantwoordelijk als een kind zijn leven op straat moet slijten? Capharnaüm vertelt het overlevingsverhaal van een Libanese jongen die zijn ouders aansprakelijk stelt voor zijn armoedige bestaan. Voor de hoofdrol werd een twaalfjarig jongetje daadwerkelijk van de straat werd geplukt. Zijn spel is even overtuigend als hartverscheurend.

De arbeidsimmigranten zonder papieren, de armen zonder scholing, de vluchtelingen zonder status; ze zijn vaak onzichtbaar. Regisseur Nadine Labaki geeft hen een gezicht. Capharnaüm – vrij vertaald: ‘chaos’ – won de grote juryprijs van het filmfestival van Cannes en de publieksprijs op het Filmfestival Rotterdam. Zijn film gaat bovenal over een sociaal systeem dat niets doet voor de meest machteloze burgers.

Het verhaal speelt in de absolute onderklasse van Beiroet. Hoofdrolspeler Zain loopt weg van huis als zijn elfjarig zusje wordt uitgehuwelijkt. Hij lijkt een plek te vinden bij een alleenstaande Ethiopische immigrante met een babyzoontje. Als zij niet thuiskomt uit haar werk staat hij er opnieuw alleen voor. Ten einde raad steekt hij iemand neer. Tijdens de rechtszaak grijpt hij de kans aan om zijn ouders aan te klagen. Waarom hebben ze hem op de wereld gezet?

De film verloopt minder dramatisch dan je zou verwachten. De humor sijpelt af en toe door de ellende heen. Kleine sprankeltjes hoop voorkomen dat het een moedeloze zit wordt. Capharnaüm oordeelt zonder te veroordelen.

Reserveren via Movieskoop Emmeloord: https://www.movieskoop.nl/

Woensdag 6 februari - Beautiful Boy

Beautiful-Boy_ps_1_jpg_sd-low
Woensdag 6 februari | 20.30 uur
120 minuten | Regie: Felix van Groeningen

Hoe kan een vader zijn verslaafde tienerzoon helpen? Bij de talentvolle, muzikale, knappe Beautiful Boy begon het met een jointje en eindigde het met crystal meth. De kijker wordt meegezogen in de stroming van vertragingen, versnellingen en flashbacks, en de onvermijdelijke terugvallen die een afkickproces zo loodzwaar maken.

Voor een niet-ouder voltrekt zich in Beautiful Boy een verdrietig, intens jeugddrama. Iedere ouder zal de kwellende machteloosheid voelen en zich afvragen hoe die jongen verslaafd kon raken? Hij werd toch overladen met liefde en materieel comfort? Hoe kan een kinderdroom omslaan in een nachtmerrie?

Beautiful Boy is gebaseerd op het bestsellerboek dat de Amerikaanse journalist David Sheff schreef over de crystal meth-verslaving van zijn zoon Nic, die hier zelf ook een autobiografie over publiceerde.
In zijn Hollywooddebuut bewijst de Vlaamse regisseur Felix van Groeningen (bekend van de arthousehits The Broken Circle Breakdown en Belgica) dat hij over het talent beschikt over grote emoties niet te laten verzanden in sentiment.

Drie stappen vooruit, twee stappen achteruit. Terugvallen hoort bij herstel. Het is de pijnlijke waarheid die vader en zoon onder ogen moeten komen. Pijnlijk, vooral omdat elke keer de laatste kan zijn. Het is de essentie van de film, want zo was het ook voor David en Nic: opkrabbelen om zo mogelijk nog dieper te vallen.

Woensdag 9 januari - Cold War

Cold-War_ps_1_jpg_sd-low
Woensdag 9 januari | 20.30 uur
88 minuten | Regie: Pawel Pawlikowski

Cold War vertelt het verpletterend eerlijke liefdesverhaal van de twee Poolse geliefden Wiktor en Zula. Ze ontmoeten elkaar in 1949. Het IJzeren Gordijn wordt de grootste barrière voor hun liefde, al is het zeker niet de enige. Cold War gaat over twee mensen die wel bij elkaar horen, maar niet bij elkaar passen.

‘Ieder shot is een plaatje,’ schreven de recensenten. ‘Gloedvol en fabelachtig.’ Regisseur Pawel Pawlikowski maakte eerder Oscarwinnaar Ida, over een non in de Tweede Wereldoorlog. Ook die film was in ingetogen zwart-wit en zorgde in Filmhuis Emmeloord voor een uitverkochte zaal. Met Cold War won Pawlikowski de prijs voor Beste Regie op het filmfestival van Cannes.

Cold War is een film die meer vertelt dan er gezegd wordt. Zula en Wiktor zijn geen grote praters. Hij is een klassiek geschoolde jazzpianist, zij een zangeres uit een grauwe provinciestad. Waar hij artistieke idealen koestert, is zij vooral pragmatisch. Tot zijn grote ergernis draagt zij met verve de volksliedjes voor die het communistisch regime hen verplicht te spelen.

De vertelstijl van Pawlikowski is onderkoeld. Hij verstaat de kunst om dichtbij te komen door enigszins op afstand te blijven. Waarmee de boodschap van Cold War extra hard binnenkomt: alles wat je onderdrukt, komt sterker terug.

Woensdag 5 december - The Children Act

The-Children-Act_ps_1_jpg_sd-low
Woensdag 5 december | 20.30 uur

The Children Act

105 minuten | Regie: Richard Eyre

The Children Act draait om de kloof tussen gevoel en verstand. Met regels en rationeel redeneren heeft hoofdpersoon Fiona (Emma Thompson) weinig moeite. Maar als de rechter eerst thuis en daarna in haar werk wordt geconfronteerd met onvoorziene emoties raakt ze ten einde raad.

In Fiona’s privéleven heerst een overzichtelijke orde. Tot haar man aangeeft dat hij haar kilheid zat is. Hij kondigt aan dat hij een affaire wil beginnen. Ze heeft weinig tijd voor deze huwelijkscrisis want de kinderloze Fiona krijgt een gecompliceerde rechtszaak toegewezen. Een minderjarige leukemiepatiënt heeft dringend een bloedtransfusie nodig. Maar hij en zijn ouders weigeren. Als Jehova’s getuigen mogen ze geen bloed van anderen accepteren.

Emma Thompson werd alom geprezen voor haar rol in The Children Act, een verfilming van het boek van Ian McEwan. Thompson speelt intelligent, vol veelzeggende blikken, subtiel en verpletterend tegelijk.
Wie beslist er over leven en dood? wordt de kernvraag van de rechtszaak, en daarmee van de film. Eén verkeerde beslissing kan een leven fataal beïnvloeden. Maar: kennen de hoofdrolspelers hun eigen motieven wel?


Woensdag 7 november - Niemand in de stad

Niemand-in-de-Stad_ps_1_jpg_sd-low_©-Bram-van-Woudenberg

Woensdag 7 november | 20.30 uur

102 minuten | Regie: Michiel van Erp

Niemand in de stad is het speelfilmdebuut van de bekende documentairemaker Michiel van Erp. Als openingsfilm van het Nederlands filmfestival in Utrecht kreeg hij veel publiciteit. Het verhaal lijkt te gaan over vier brallerige corpsbaljongens die nog weinig zin hebben in het serieuze leven. Zuipen, kotsen, meisjes vormen de kern van hun bestaan. Uiteindelijk blijkt het een ontroerend coming-of-agedrama over vader-zoonrelaties.

In Niemand in de stad toont Van Erp het leven van een jaarclub tot in de ranzigste details. Zo zien we hoe de studenten elkaar leren hoe je een voorhuid kan vullen met tientallen borrelnootjes. Toch weet de regisseur je voor de vier ‘bralapen’ te winnen. Alle vier de hoofdpersonen blijken ze te worstelen met een afwezige, kille vader.

Thema’s als depressie en ouderschap komen aan bod, en er is uiteraard gedoe met vrouwen. In een fijn broeierige en erotische sfeer ontwikkelen de jongens zich tot volwassenen. Waarbij de weerbarstige relaties met hun vader belemmerend werkt.

Recensenten prezen Niemand in de stad als één van de betere Nederlandse films van de afgelopen jaren. Zelf zei Van Erp over zijn debuut: ‘Het zou zijn als de film iets kan bijdragen aan het levensgeluk van degene die kijkt.

Woensdag 3 oktober - Don’t worry, he won’t get far on foot

Don-t-Worry-He-Won-t-Get-Far-on-Foot_ps_1_jpg_sd-low

Woensdag 3 oktober | 20.30 uur

113 minuten |Regie: Gus van Sant


Don’t worry, he won’t get far on foot is een film die je herhaaldelijk flink aan het lachen maakt, terwijl er eigenlijk niets te lachen valt. De film vertelt het levensverhaal van de aan alcohol verslaafde cartoonist John Callahan, die bij een auto-ongeluk volledig verlamd raakte.

Regisseur Gus van Sant wordt niet overdreven sentimenteel en hij vermijdt emotionele confrontaties. Doordat hij het verhaal bovendien niet strak chronologisch vertelt, schiet het verhaal prettig heen en weer tussen de zware momenten en de luchtige scènes.

John probeert zijn tekeningen te slijten bij kranten en tijdschriften, John wordt verliefd, John zoekt de confrontatie met degene die hem in de prak reed, John bezoekt de AA... Ook als iemand anders de fles voor hem moest vasthouden, lukte het hem niet om te stoppen met drinken. Acteur Joaquin Phoenix geeft zijn karakter overtuigend de speelsheid die het nodig heeft.

Don’t worry is een bitterzoete film, waarin humor vaak het schild vormt om de naderende melancholie mee op afstand te houden, zoals de titel al voorspelt.

Zaterdag 16 september - LOVE, SIMON

Love-Simon_ps_1_jpg_sd-low_©-2018-Twentieth-Century-Fox-Film-Corporation-All-Rights-Reserved

Zaterdag 15 september | 20.30 uur

110 minuten | Regie: Greg Berlanti

Seizoenopening samen met LHBT-jongeren To Connect Noordoostpolder.

Love, Simon is volgens de deskundigen een mijlpaalfilm. Het is een highschoolfilm zoals de grote studio’s die al zo vaak hebben gemaakt. Maar er is nu één groot verschil: voor het eerst valt de hoofdpersoon op iemand van zijn eigen sekse. Love, Simon is een hartverwarmend coming of age-verhaal.

Via een anonieme online crush wordt Simon verliefd op een jongen. Hij denkt dat hij op internet veilig is, maar of dat ook echt zo is? Het verhaal moge wat cliché zijn, het speciale zit hem in de inwisselbaarheid van een gay personage, waar we normaal een hetero personage zien. Waar ‘coming out’-verhalen vaak overlopen van problemen, laat Love, Simon zien hoe het in de realiteit vaak gaat.

Simon twijfelt niet aan zijn gevoelens voor jongens. Hij is niet bang dat zijn familie en beste vrienden hem zullen afwijzen. Toch blijft hij zijn ‘coming-out’ voor zich uit schuiven, omdat hij liefst wil dat alles bij het oude blijft.

Love, Simon is boven alles een film over een verliefde jongen met wie je heerlijk mee kunt tobben en zwijmelen. In de Verenigde Staten werd het een enorme hit. In een bioscoop in Amsterdam steeg bij de eerste kus een luid gejuich en applaus is. Love, Simon lijkt z’n slogan waar te maken: ‘Everyone deserves a great love story.’

Woensdag 4 april - A Ghost Story

A-Ghost-Story_ps_1_jpg_sd-low_©-2017---Universal-Pictures
Woensdag 4 april | 20.30 uur 

A Ghost Story
93 minuten |Regie: David Lowery

De hoofdpersonen in A Ghost Story staan op het punt een knoop door te hakken over het huis wanneer hij plotseling overlijdt. Omdat weggaan hem zo slecht afgaat, keert hij terug als geest. A Ghost Story geeft een zowel spirituele als nuchtere kijk op de dood en wat daarna overblijft.

Regisseur David Lowery houdt het simpel. Digitale effecten heeft hij nauwelijks nodig. Een spook ziet eruit als een spook: verstopt in een wit laken, met twee gaten voor de ogen. Stilzwijgend en onopgemerkt moet het toezien hoe de weduwe haar verdriet verwerkt en doorgaat met haar leven.

A Ghost Story is – zoals de titel zegt – een spookverhaal. Maar het is geen spookfilm. Het verhaal is tegelijkertijd geestig en aangrijpend, schreef De Volkskrant. ‘We zijn allemaal maar passanten, toont de regisseur op kalme wijze, en hij laat zijn publiek zich daar nog mee verzoenen ook.’

Zondagmiddag 18 maart - The Square

The-Square_ps_1_jpg_sd-low
Zondagmiddag 18 maart  | 14.30 uur 

The Square
142 minute (pauze) | Regie: Ruben Östlund - LET OP deze film valt buiten de filmpas -
 
In het Zweedse Museum of Modern Art is een nieuw kunstwerk onthuld: een met ledlampjes gemarkeerde vierkant van vier bij vier meter. In deze ‘square’ is iedereen gelijk en helpt iedereen elkaar. The Square, die dit jaar op het filmfestival van Cannes de Gouden Palm won, gaat over informele afspraken en taboes in een wereld waar ‘grensoverschrijdend’ een deugd is. Een fascinerende satire over beeldende kunst.

Hoofdpersoon is de zelfgenoegzame museumcurator Christian. Kunst moet het opnemen voor onderdrukten, vindt hij. Maar de chaos besluipt hem van vele kanten. Voor de expositie ‘The Square’ verzinnen twee druistige reclameboys wel even een virale internetcampagne. Ook is er de problematische relatie met een kunstjournalist Anne.

Regisseur Ruben Östlund houdt van de milde paniek die kan ontstaan uit een mix van goede bedoelingen, verwarrende sociale situaties en onhandige reacties. Hij toont de menselijke beschaving als een dun laagje vernis. Dierlijke instincten spelen nog altijd een rol, met name in groepsgedrag. De mens is en blijft een kuddedier.

The Square levert fantastische discussiestof op, maar is ook nog eens een lust voor het oog, met fraai camerawerk, bijzondere locaties en uitstekende acteurs.

- LET OP deze film valt buiten de filmpas -


Menu ‘Lust voor het oog’ bij filmhuisdiner Le Mirage

De film levert voldoende discussiestof voor tijdens een diner bij restaurant Le Mirage. Aan lange tafels kunnen de gasten genieten van een driegangendiner in de sfeer van de film. Details uit The Square keren terug in het menu en in de aankleding van het restaurant. In de pauze krijgen de gasten in de bioscoop vast een voorproefje geserveerd.

Het driegangendiner ‘Lust voor het oog’ kost € 42,50, inclusief drie drankjes. Bij opgave via info@lemirage.nl kunnen deelnemers hun voorkeur voor een plek aan een lange tafel, dan wel een eigen tafeltje aangeven. Aanmelden is mogelijk tot 15 maart. De film begint om 14.30 uur. Reservering voor de film kan bij Movieskoop.

Woensdag 7 maart - Loveless

Loveless_ps_1_jpg_sd-low
Woensdag 7 maart | 20.30 uur 

Loveless
127 minuten | Regie: Andrej Zvjagintsev

Loveless is een adembenemende film die draait om een liefdeloos huwelijk in de grootsteedse middenklasse van Rusland. De echtelieden Boris en Zjena zijn niet zozeer kwaadaardig, ze zijn gewoon niet goed genoeg. Hun twaalfjarige zoon is het slachtoffer.

Verliefd is het Petersburgse koppel Boris en Zjena wel, alleen niet op elkaar. Boris is dol op zijn hoogzwangere, sluwe vriendin Masja. Moeder Zjena is gevallen voor de succesvolle Anton en diens smaakvolle appartement. Hun scheiding schoven ze voor zich uit, want dat kon Boris zijn baan kosten: zijn baas is ultra-orthodox. Maar die situatie is inmiddels onhoudbaar.

Verliefdheid is een egocentrische emotie die anderen uitsluit, zo blijkt maar weer. In het geval van Boris en Zjena is hun twaalfjarige zoontje Aleksej het slachtoffer. Op een avond hoort hij hoe zijn ouders hem op elkaar afschuiven. Beiden willen hem niet verzorgen. Aleksej loopt weg. Het duurt even voordat het opvalt.

Op het festival van Cannes won Loveless de juryprijs. De zoektocht naar de jongen schetst een weinig opwekkend beeld van de kille sociale verhoudingen in het hedendaagse Rusland. Al gaat de film volgens de regisseur niet zozeer over Rusland, maar over de menselijke ziel, en de beperkingen daarvan.

Woensdag 7 februari - Happy End

Happy-End_ps_1_jpg_sd-low
Woensdag 7 februari | 20.30 uur |

Happy End
107 minuten | Regie: Michael Haneke |

De Franse familie Laurant is rijk en welgesteld, maar de familiebanden komen op scherp te staan. Anne Laurent neemt het bouwbedrijf van haar dementerende vader over. Zij heeft geen goede band met haar zoon Pierre die erg begaan is met de vluchtelingencrisis. Thomas, de broer van Anne, leidt een dubbelleven met een lastige tienerdochter. Het resultaat: een familiedrama vermomd als satanische soap.

Anne Laurent (Isabelle Huppert) heeft naast de problemen met haar losgeslagen zoon en haar dementerende vader een druk leven met het bouwbedrijf, waar onlangs een ongeluk heeft plaatsgevonden. De familiespanningen nemen verder toe als de gescheiden Thomas de zorg van puber Eve overneemt. Contact met haar is onmogelijk. Eve kan beter overweg met opa Georges, die eigenlijk liever uit het leven wil stappen.

In deze film van regisseur Michael Haneke (o.a. Amour en Das Weisse Band) zetten generatiekloof en onderlinge spanningen de familiebetrekkingen op scherp. De film is indringend en soms geestig. De rol van opa Georges ( Jean-Louis Trintignant) is meesterlijk. Happy End is een relevant drama over Europese identiteit en de wijze waarop we via technologie verbinding zoeken.